Wizerunek dziecka jest jednocześnie dobrem osobistym i daną osobową, dlatego jego ochrona wynika
z kilku aktów prawnych.

Zgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 23–24) wizerunek podlega ochronie jako dobro osobiste, a jego bezprawne rozpowszechnianie może prowadzić do roszczeń o usunięcie zdjęcia, przeprosiny czy zadośćuczynienie.
Dodatkowo art. 81 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wymaga uzyskania zgody na publikację wizerunku. Jako dana osobowa wizerunek podlega również RODO, które w motywie 38 podkreśla szczególną ochronę dzieci, a w motywie 58 nakazuje stosowanie jasnych, zrozumiałych komunikatów wobec małoletnich. Ważną rolę odgrywa także Kodeks rodzinny i opiekuńczy, który zobowiązuje rodziców do działania zgodnie z dobrem dziecka oraz wysłuchania jego zdania, jeśli jest wystarczająco dojrzałe.
Placówki pracujące z dziećmi – szkoły, przedszkola, świetlice czy organizacje społeczne – mają szczególną odpowiedzialność, ponieważ to im rodzice powierzają zaufanie. Zanim opublikują wizerunek dziecka, powinny rozważyć, czy publikacja jest konieczna, czy istnieje bezpieczna alternatywa oraz czy dziecko czuje się komfortowo z byciem fotografowanym.

Należy upewnić się, że zgoda rodzica jest dobrowolna i świadoma, a zdjęcie nie przedstawia dziecka w sytuacji krępującej, intymnej lub mogącej naruszyć jego godność i prywatność. Warto stosować rozwiązania bezpieczne: zdjęcia bez twarzy, prezentowanie efektów pracy dzieci, rozmycie wizerunku lub udostępnianie materiałów wyłącznie w zamkniętych grupach.
Odpowiedzialne decyzje dorosłych i placówek to realna ochrona dzieci w środowisku cyfrowym – zarówno dziś, jak i w przyszłości.

dodano:22.04.2026 r.